Rozdział 1 "We going to New York!"

Effy P.O.V

-Wychodzę! -krzyknęłam

-Gdzie się wybierasz, młoda damo?!-usłyszałam krzyk mojej mamy

-Na imprezę.-mruknęłam podirytowna. Codziennie to samo.

-Nigdzie nie idziesz.- powiedziała ‘stanowczo’

-Bo…?

-Bo jestem twoją matką i dopóki żyjesz pod moim dachem to ja o tym decyduje.

-To może się wyprowadzę, hmm?- i nie czekając na odpowiedź, wyminęłam ją. Wbiegłam na górę, a w mojej głowie był już plan. Nie miałam zamiaru znów się z nią kłócić. Spakowałam kilka ciuchów do walizki, rzeczy jak laptop, ładowarka, kosmetyki, kartę kredytową i inne oszczędności, które swoją drogą były dość spore.

Napisałam sms-a d Cassie:

Do: Cass<3

Yo, stara! Mogłabym u Ciebie trochę ‘pomieszkać’? xx

Wzięłam plecak i tam również zapakowałam kilka rzeczy. Po chwili usłyszałam charakterystyczny dźwięk przychodzącej widomości.

Od: Cass<3

Yep! Ale co się stało?

Do: Cass<3

Powiem Ci później. Do zobaczenia!

Skończyłam pisać, schowałam telefon do kieszeni i bezgłośnie zeszłam na dół. Nie chciałam natknąć się na matkę. Od razu powiem, że nie wiem gdzie mój ojciec. Zostawił nas i mamę kiedy miałam 5 lat. Przynajmniej wspomaga nas finansowo….

Odganiając od siebie te myśli zaczęłam iść w stronę głównej drogi. Będąc na jej poboczu próbowałam złapać stopa, jednak nikt się nie zatrzymał. Siadłam na ‘chodniku’ i wyciągnęłam paczkę papierosów z kieszeni. Odpaliłam go i zaciągnęłam się, by po chwili wypuścić idealne kółeczka dymu i z zamkniętymi oczami delektować się smakiem. Po chwili jednak usłyszałam jak obok mnie zatrzymuje się auto, i usłyszałam męski głos. Natychmiast otworzyłam oczy.

-Podwieźć cię gdzieś, mała?-natychmiast podniosłam się i wywaliłam peta, przydeptując go.

-Mógłbyś?

-Jasne, wskakuj.- na tylne siedzenia wrzuciłam moją torbę i szybko wsiadłam do przodu.- Gdzie jedziemy?

-Obrzeża Calabasas, proszę. Poprowadzę. –powiedziałam i zaczęłam mówić mu gdzie ma jechać.

-Już się robi.- powiedział blondyn. W samochodzie panowała dość niezręczna cisza dopóki chłopak jej nie przerwał. Dzięki Ci Panie!- Dasz mi swój numer?

-Tak.-  wzięłam telefon, który wystawił w moją stronę i zapisałam numer pod nazwą ‘Eff<3’. Pokazałam mu to, bo w końcu tacy chłopcy jak on mają tysiące numerów jakiś dziewczyn. Co z tego, że nie znałam jego imienia…?! Reszta drogi przebiegła w ponownym milczeniu. Wysiadając obok domu rzuciłam ciche ‘dziękuje’ i wysiliłam się na uśmiech. Zgarnęłam walizkę i pukając weszłam do domu Cassie.

-Heeej suko!- w drzwiach pojawiła się brunetka, która po chwili przytuliła mne.

-Cześć…

-No to opowiadaj co się stało-mówiła wchodząc po schodach do góry.

-Matka.-mruknęłam cicho

-Znowu Effy?- jęknęła- O co tym razem?

-Jak myślisz? O imprezy, kurwa! Imprezy…

-To się zaczyna robić nudne!

-Wiem Cassie, ale mam pomysł!- uśmiechnęłam się

-Słucham…-mruknęła

-Jedziemy do Nowego Jorku!-krzyknęłam podtrzymując ją chwilę w niepewności

-Co?!- pisnęła-Jak to?!

-Zbieraj szmaty i jedziemy podbijać NY! Dzwonie do Molly.-powiedziałam szybko

-Nie jestem pewna, ale wierzę, że będzie dobrze.

-Jasne, że będzie!

Wybrałam numer Mols i czekałam aż odbierze.

-Heej Effy!-zaćwierkała

-Hej Mols, zbieraj szmaty, bierz wszystkie pieniądze jakie masz i spotykamy się za godzinę na lotnisku.

Co? Eff..-jęknęła- Co znowu wymyślasz?

-Ty, ja, Cass. Za godzinę. Lotnisko. Nie mów nikomu gdzie jedziesz, wymknij się czy coś. Jasne?- i nie czekając na jej odpowiedź zakończyłam połączenie.

                                                                              *

-Heeej Mols!-wydarłyśmy się z Cass.

-Uhh, cześć! A teraz mów! Co do cholery wymyśliłaś?! Cassie…Co jej odwaliło?

-Jedziemy do lepszego życia.-powiedziałam i wymijając dziewczyny podeszłam do okienka zapytać o bilety. Lalka siedząca za szybą powiedziała mi gdzie mamy się udać, więc tak zrobiłam. Dziewczyny ciągnęły się za mną. Molly obgryzała paznokcie, a Cassie nuciła coś pod nosem. Mówiąc skrótem: wszystko jest okej. Jesteśmy pojebane. W okienku, do którego pokierowała mnie lala, siedział jakiś starszy kolo. Po około 15 minutach w moich rękach były trzy bilety prowadzące do lepszego świata.

*w samolocie*

-Tracę wiarę w ludzkość…-mruknęłam

-Czemu?-wypytywała Mols

-W gaciach i walizce mam kilka woreczków prochów, a oni tego nie zauważyli.-szepnęłam i zachichotałam razem z Cass, natomiast Mols miała przerażoną minę.

-Co?!-pisnęła. Jak ja tego nienawidzę.

-Właśnie to. W Nowym Jorku trochę zarobię… Znowu.

-Effy!-jęknął ktoś. Molly.- Nie lepiej po prostu zatrudnić się w kawiarni czy coś?

-Nie… W kawiarni tyle nie zarobię, a teraz przepraszam, ale idę spać. Papa!

Wyciągnęłam z mojej torby słuchawki i puściłam piosenkę Chris’a Brown’a –Fine China. Po chwili zapadłam w głęboki sen.

                                                                              *

-Effy, Effy!-usłyszałam irytujący głos Cassie.

-Cooo?-wyjąkałam ledwo przytomna.

-Wstawaj! Zaraz lądujemy!-wtrąciła Mols

-Oh, już…-podniosłam się i popatrzyłam w górę. Kontrolka mówiąca o potrzebie zapięcia pasów zaświeciła się, więc zrobiłam to.

Po jakiś 20 minutach byliśmy na płycie lotniska cholernie oświetlonego Nowego Jorku. Po wyjściu z samolotu, odebraniu walizek wyszłyśmy przed ogromny budynek.

-Cholera!-wydarła się Molly i przytuliła mnie-Dziękuję Effy! Dziękuję, dziękuję,dziękuję!

-Tak, tak Mols. Nie podniecaj się!-wcięła się Cassie-Tylko co teraz.

-Teraz jedziemy do najbliższego Starbucks’a.-powiedziałam podchodząc do najbliższej zatrzymującej się taxówki.

                                                                               *

-Mmm…-jęknęła z rozkoszy Cassie-Kocham Caffè Latte.

-Tak, ja też.-powiedziała Molly i zanim zdążyłam coś wtrącić znów zaczęła mówić- No wieć… Effy?

-Och, no tak! Teraz jedziemy do klubu…

-Co?-zapytały obie.

-No tak. Podnosić dupy i idziemy.- puściłam im oczko i zaczęłam się podnosić…


------------------------
Heeej! No i mamy pierwszy rozdział! Jak widać, chłopców jeszcze nie ma, ale pojawią się wkrótce! :) Rozdział... Pisany na szybko i nie sprawdzony...
I jak wrażenia? :) @Majunia3000

CZYTASZ=KOMENTUJESZ;*